Boşanma davalarında çoğu zaman “kim haklı, kim haksız?” tartışması yapılır. Ancak İstanbul’da görülen son dava, evlilik devam ederken eşlerin birbirlerine karşı sorumluluklarının nerede başlayıp nerede bittiğini yeniden gündeme getirdi.
2019 yılında evlenen T.S. ile G.S.’nin evliliği birkaç yıl sonra çıkmaza girdi. Taraflar 2023 yılında karşılıklı olarak çekişmeli boşanma davası açtı. Davayı dikkat çekici hale getiren ise kadının önceki eşiyle yaptığı görüşmeler oldu.
Mahkemeye yansıyan bilgilere göre T.S., cezaevinde bulunan eski eşiyle görüntülü görüşmeler yaptı ve mektuplaştı. Üstelik tanık anlatımlarında bu görüşmelerin yalnızca ortak çocukla ilgili olmadığı, konuşmaların samimi bulunduğu da ifade edildi.
Burada üzerinde durulması gereken önemli bir nokta var.
Bir insan boşandıktan sonra, özellikle ortak bir çocuk varsa eski eşiyle görüşebilir. Çocuğun eğitimi, sağlığı ve geleceği için anne ile babanın iletişim kurması son derece doğal. Hatta sağlıklı bir iletişim çocuğun yararınadır.
Ancak yeni bir evlilik yapılmışsa bu iletişimin sınırları da önem kazanıyor.
Çünkü evlilik yalnızca aynı evde yaşamak değildir. Güven, sadakat ve karşılıklı saygı üzerine kurulan bir birlikteliktir. Eski eşle kurulan ilişkinin mevcut eşte ciddi bir güvensizlik oluşturacak noktaya gelmesi, evlilikte büyük sorunlara yol açabilir.
Nitekim Küçükçekmece 8’inci Aile Mahkemesi de önüne gelen dosyada bu durumu değerlendirdi ve T.S.’yi tam kusurlu buldu. Kadının 500 bin lira maddi, 500 bin lira manevi tazminat ve nafaka talepleri kabul edilmedi. Aksine G.S. lehine 100 bin lira maddi, 100 bin lira manevi olmak üzere toplam 200 bin lira tazminata hükmedildi.
Kararın en dikkat çekici taraflarından biri de nafaka konusunda oldu. T.S.’nin tedbir nafakası kaldırıldı ve nafaka talebi reddedildi.
Bu dava bize aslında çok basit ama önemli bir gerçeği hatırlatıyor:
Eski eş, geçmişte kalmış olabilir; ancak onunla kurulan ilişkinin şekli bugünkü evliliğin geleceğini belirleyebilir.
Özellikle çocuk nedeniyle iletişim zorunluysa sınırların açık olması gerekiyor. Gizlenen yazışmalar, samimi görüşmeler veya mevcut eşin güvenini sarsabilecek davranışlar “Sadece çocuğum için görüşüyorum” açıklamasıyla her zaman geçiştirilemiyor.
Elbette her boşanma davasının şartları farklıdır ve tek bir mahkeme kararından bütün evlilikler için genel bir hukuki sonuç çıkarmak doğru olmaz.
Ancak bu dosyanın verdiği mesaj açık:
Evlilikte sadakat yalnızca fiziksel birliktelikle ölçülmüyor. Güveni zedeleyen davranışların da hem aile hayatında hem mahkeme salonunda bir karşılığı olabiliyor.
